Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

II SAB/Bd 26/26

Legal thesis

Log in to see the legal thesis

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. R. i S. R. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie działań w sprawie zawilgocenia i zagrzybienia lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. I. R. i S. R. (skarżący) zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy:

1) bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie podjęcia działań dotyczących zgłoszonego problemu zawilgocenia i zagrzybienia mieszkania skarżących wynikającego z nieużytkowania lokalu sąsiedniego, będącego własnością Gminy P.,

2) działania Burmistrza Miasta polegające na sprzedaży lokalu komunalnego położonego w miejscowości R. [...] z naruszeniem zasad gospodarowania mieniem gminnym, z pominięciem obowiązku zapewnienia prawidłowego wykorzystania lokalu na cele mieszkaniowe,

3) uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2025 r., która uznała za bezzasadną skargę na działania Burmistrza, akceptując niezgodne z prawem i niegospodarne działanie organu wykonawczego gminy.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Bydgoszczy z [...] lutego 2026 r. rozdzielono skargi w ten sposób, że pod niniejszą sygnaturą zarejestrowano skargę na bezczynność opisaną w punkcie 1., skargę na działania Burmistrza Miasta opisane w punkcie 2. zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Bd 88/26, skargę na uchwałę opisaną w punkcie 3. – pod sygnaturą II SA/Bd 89/26. O powyższym poinformowano skarżących wraz z doręczeniem im odpowiedzi na skargi.

W piśmie procesowym z [...] lutego 2026 r. skarżący zakwestionowali, przesłanki do odrzucenia skargi. Podnieśli, że niewypowiedzenie umowy najmu mieszkania komunalnego najemcy niezamieszkującemu w tym lokalu, a następnie sprzedaż tego lokalu najemcy, a także zaniechania w zakresie zgłoszenia dotyczącego zawilgocenia i zagrzybienia lokalu, wchodzą w zakres realizacji polityki zarządzania nieruchomościami gminnymi, a więc są sprawami z zakresu prawa administracyjnego podlegającymi kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 – dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a lub zakresie określonym w pkt 9.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Burmistrza Miasta co do podjęcia działań w związku ze zgłoszeniem przez skarżących zawilgocenia i zagrzybienia lokalu mieszkalnego skarżących, znajdującego się w budynku wielorodzinnym miejscowości [...], gm. P.. Skarżący podnoszą, że występujące zawilgocenie i zagrzybienie ich lokalu zostało spowodowane tym, iż lokal sąsiedni, należący wtenczas do zasobów komunalnych gminy, pomimo trwającej umowy najmu, pozostawał niezamieszkany, niewentylowany i nieogrzewany.

Jak wskazano, zaistnienie zarzucanej w skardze do sądu administracyjnego bezczynności podlega merytorycznej ocenie tego sądu jedynie w sytuacji, gdy organ administracyjny w danej sprawie zobowiązany jest do jej załatwienia w jakiejś formie rozstrzygnięcia administracyjnego o władczym charakterze (decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności). Podniesione w skardze okoliczności wskazują jednoznacznie, że sprawa, na tle której wyniknął opisany w skardze spór, ma charakter cywilnoprawny, albowiem dotyczy prawidłowości wykonywania umowy najmu zawartej pomiędzy organem a najemcą lokalu sąsiedniego względem lokalu skarżących, oraz związaną z tym immanentnie kwestią ewentualnych immisji na mieszkanie skarżących. Zawarcie oraz wykonywanie umowy najmu jest czynnością o charakterze cywilnoprawnym, zmierzającą do nawiązania stosunku cywilnoprawnego, a z treści powołanego art. 3 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że czynności cywilnoprawne nie należą do właściwości sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt I OZ 971/09 oraz uchwałę NSA z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 – dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Bez znaczenia pozostaje tutaj, że stroną umowy jest organ administracji publicznej. Działa on w tym zakresie nie w ramach swojego imperium (władczo), ale w ramach dominium, tj. jako równorzędny partner w stosunku cywilnoprawnym. Wszelkie zatem spory związane z tym, czy prawidłowo wykonywana jest zawarta pomiędzy gminą a najemcą umowa najmu lokalu komunalnego, i czy nie wiąże się to z niekorzystnym wpływem na sąsiednie lokale, winny być rozstrzygane przed sądem powszechnym.

Skoro w stosunkach między burmistrzem (wójtem, prezydentem miasta) a najemcą lokalu pozostającego w zasobie gminnym organ nie wydaje rozstrzygnięć administracyjnych o władczym charakterze, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a., to skarga na bezczynność organu w zakresie podjęcia takiego aktu jest niedopuszczalna.

W tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.