Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

I NZ 41/25

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szczepaniec

z powództwa E. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R.

przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

o wydanie świadectwa pochodzenia dla energii elektrycznej

w przedmiocie zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 5 czerwca 2025 r. sygn. ‎VII AGz 595/24; VII WSC 23/25

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych‎24 marca 2026 r.,

1. oddala zażalenie;

2. zasądza od E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w R. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia obowiązanemu do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, VII AGz 595/24 oddalił zażalenie wniesione przez E. sp. z o.o. sp. k. w R. (dalej: „skarżący”, „spółka”) na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2024 r. wydane w sprawie o sygn. akt XVII Amz 112/23 i zasądził od powodowej spółki na rzecz pozwanego Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: „Prezes URE”) kwotę 1 080 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

E. sp. z o.o. sp. k. w R. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2025 r., VII AGz 595/24.

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, VII AGz 595/24; VII WSC 23/25, odrzucił skargę kasacyjną E. sp. z o.o. sp. k. w R. od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2025 r., VII AGz 595/24 z uwagi na jej niedopuszczalność.

E. sp. z o.o. sp. k. w R. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 czerwca 2025 r., VII AGz 595/24 VII WSC 23/25 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Skarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: art. 3981 § 2 k.p.c. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że skarga kasacyjna od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie w przedmiocie oddalenia zażalenia jest niedopuszczalna; art. 3984 § 1 k.p.c. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że skarga kasacyjna nie spełnia wymagań określonych we wskazanym przepisie, co skutkowało odrzuceniem skargi kasacyjnej; art. 3986 § 1 k.p.c. - poprzez jego zastosowanie i w konsekwencji odrzucenie skargi kasacyjnej i art. 47956 § 2 k.p.c. - poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji nieuwzględnienie skargi kasacyjnej co spowodowało nierozpatrzenie sprawy przez Sąd Najwyższy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie skargi kasacyjnej złożonej przez powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie w przedmiocie oddalenia zażalenia. Zdaniem skarżącego z uwagi na wyczerpanie dopuszczalnych środków pozwalających na rozpoznanie sprawy przez sądy powszechne, zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie należy traktować jako kończące sprawę i pozostające w katalogu, o którym mowa w treści art. 3981 § 1 k.p.c.

W odpowiedzi na zażalenie Prezes URE wniósł o: oddalenie zażalenia i zasądzenie od skarżącego na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Wskazał, że zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie jest prawidłowe, a zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skarżącego nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 3981 § 1 k.p.c., od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona, Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Z przytoczonego powyżej przepisu wprost wynika, że nie od każdego postanowienia kończącego postępowanie w sprawie strona może wnieść skargę kasacyjną. Uprawnienie to zostało przewidziane wyłącznie w odniesieniu do postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Skarga kasacyjna nie przysługuje zatem od wszelkich innych, poza wyraźnie wymienionymi w przepisie, postanowień sądu drugiej instancji, nawet jeśli mają one charakter kończących postępowanie w sprawie (tak A. Turczyn [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany. Art. 1–505(39). Tom I, red. O. M. Piaskowska, LEX/el. 2025, art. 3981).

Wbrew twierdzeniom skarżącego przepis art. 47956 § 2 k.p.c. nie rozszerza katalogu orzeczeń, od których strona może wnieść skargę kasacyjną. Zgodnie ze wskazanym przepisem w sprawach z zakresu regulacji energetyki skarga kasacyjna od orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Przepis ten stanowi wyjątek od art. 3982 § 1 k.p.c. który wprowadza kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o prawa majątkowe w przypadku skargi kasacyjnej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 stycznia 2022 r., sygn. I NZ 4/21).

W przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2025 r., VII AGz 595/24 w przedmiocie oddalenia zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2024 r., XVII Amz 112/23, którym sąd pierwszej instancji oddalił zażalenia skarżącego na postanowienia Prezesa URE odmawiające spółce wydania świadectwa pochodzenia dla energii elektrycznej. Skarga kasacyjna w takim postępowaniu nie przysługuje, a zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi jest prawidłowe. Z uwagi na powyższe zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. Zasądzona kwota 360 zł stanowi wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego będącego radcą prawnym ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265).

Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

M.L.

[r.g.]‎