Details
Source
Decision form
Issue date
Last update
File mark
Court
Jurisdiction
Judge
Žiadne známe citácie.
I KK 324/25.html
HTML · 58.4 KB
No categories available
I KK 324/25
POSTANOWIENIE
Dnia 26 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Dziergawka
w sprawie T.J.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 marca 2026 r.,
na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia
Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2025 r.,
sygn. akt II AKa 260/24,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 23 lutego 2024 r., sygn. akt III K 401/22,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego T.J. w złożonej kasacji wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 260/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2024 r., sygn. akt III K 401/22. W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał, że o jego zasadności przesądza oczywista zasadność wywiedzionej na korzyść skazanego kasacji.
Prokurator w odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Treść tego przepisuje wprawdzie nie określa przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, jednakże możliwość jego wstrzymania, jak wynika z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady określonej w art. 9 § 2 k.k.w. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego uprawomocnienia. Zatem wstrzymanie wykonania orzeczenia, jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może nastąpić przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia sytuacji oczywistej zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (por. postanowienie SN z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt II KO 111/21, postanowienie SN z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt V KK 415/21).
Jednocześnie zaznaczyć należy, że w orzecznictwie podkreśla się, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku może mieć miejsce, jeżeli zachodzi wysokie, niemal zbliżone do pewności, prawdopodobieństwo uchylenia prawomocnego wyroku (por. postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie SN z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21), a w następstwie tego uniewinnienie osoby skazanej, bądź umorzenie wobec niej postępowania (por. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, nie przesądzając wprawdzie ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego w stosunku do skazanego, wskazać należy, że żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. Obrońca skazanego wnosząc o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie podniósł takich argumentów, które wskazywałyby na zasadność zastosowania szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia. Nie sposób także uznać, w oparciu o treść sformułowanych zarzutów, że uwzględnienie przedmiotowej kasacji jawi się jako realne, a wydany przez sąd odwoławczy wyrok jest oczywiście wadliwy. Podkreślić jednocześnie należy, że subiektywne przekonanie o trafności stawianych zarzutów nie przesądza o konieczności wstrzymania wykonania wyroku, a następnie uchylenia wyroku sądu odwoławczego.
Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy stwierdził zatem, że w stosunku do skazanego T.J. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej wstrzymaniem wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 260/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2024 r., sygn. akt III K 401/22.
W tej sytuacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]