Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

III OW 9/26

Legal thesis

Log in to see the legal thesis

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Wincenciak (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz sędzia del. WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa [...] a Starostą [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie udzielenia zezwolenia na zbieranie oraz przetwarzanie odpadów wskazać Marszałka Województwa [...] jako organ właściwy w sprawie.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 14 stycznia 2026 r. Marszałek Województwa [...] wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie udzielenia zezwolenia na zbieranie oraz przetwarzanie odpadów.

W uzasadnieniu wniosku Marszałek Województwa [...] (dalej w skrócie: "Marszałek") wskazał, że pismem z dnia 10 października 2025 r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "Spółka") wystąpiła do Starosty [...] (dalej w skrócie: "Starosta") o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz na przetwarzanie odpadów w instalacji do przetwarzania odpadów budowlanych na terenie nieruchomości położonej w miejscowości [...], powiat [...], na działce o nr ew. [...]. Starosta pismem z dnia 24 listopada 2025 r. przekazał w/w wniosek Marszałkowi, zgodnie z właściwością, w oparciu o przepis art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1587 ze zm., dalej w skrócie: "u.o.") w zw. z § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm., dalej w skrócie: "rozporządzenie"), stanowiącym, iż do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się w szczególności instalacje do przetwarzania, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, odpadów inne niż wymienione a pkt 41 i 46, w tym składowiska odpadów inne niż wymienione w pkt 41, mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r., poz. 1361 ze zm.). Starosta w w/w piśmie wyjaśnił, że na podstawie § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia strona wnioskująca o wydanie decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów oraz na przetwarzanie odpadów w instalacji do przetwarzania odpadów budowlanych na terenie wskazanej nieruchomości posiada instalację do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 u.o., mogącą przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę, bowiem maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów przewidzianych do przetworzenia, które mogą być magazynowane w tym samym czasie, wynosi 810 Mg (w tym: 680 Mg w sektorze 1 i 130 Mg w sektorze 2).

Odnosząc się do powyższego Marszałek wskazał, że w uzyskanej przez Spółkę decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedmiotowa instalacja, w skład której wchodzi kruszarka i przesiewacz, została zakwalifikowana do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 82 i pkt 83 lit. b rozporządzenia. W w/w decyzji oraz w karcie charakterystyki przedsięwzięcia, stanowiącej załącznik nr 1 do tej decyzji, określono, że w ramach planowanego przedsięwzięcia odbywać się będzie: a) zbieranie odpadów innych niż niebezpieczne w ilości do 2 980 Mg/rok, b) przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne w instalacji do przetwarzania odpadów budowlanych w łącznej ilości do 2 964 Mg/rok, w tym: 2 340 Mg/rok w kruszarce i 624 Mg/rok w przesiewaczu, przy następujących parametrach tych urządzeń: 1) dla kruszarki: wydajność 3,75 Mg/h; maksymalny dzienny czas pracy 2 h/dzień; czas pracy przez 312 dni w roku – z czego wynika, że dobowa wydajność kruszarki wynosi 7,5 Mg/dobę (3,75 Mg/h x 2 h/dobę); 2) dla przesiewacza: wydajność 1 Mg/h; maksymalny dzienny czas pracy 2 h/dzień; czas pracy 312 dni w roku – z czego wynika, że dobowa wydajność przesiewacza wynosi 2 Mg/dobę (1 Mg/h x 2 h/dobę). Wobec powyższego, zgodnie z w/w decyzją środowiskową, dobowa moc przerobowa instalacji składającej się z kruszarki i przesiewacza została określona na poziomie 9,5 Mg/dobę, co potwierdza kwalifikację tej instalacji do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Według Marszałka, pojemność wyznaczonych miejsc magazynowania odpadów umożliwiająca zmagazynowanie w tym samym czasie, przed procesem przetwarzania, odpadów w łącznej ilości wynoszącej 810 Mg, nie decyduje o ilości odpadów możliwych do przetworzenia w ciągu doby w przedmiotowej instalacji, bowiem dobowa moc przerobowa tej instalacji została określona w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na poziomie 9,5 Mg/dobę, co oznacza, że w ciągu doby możliwe jest przetworzenie 9,5 tony odpadów. W ocenie Marszałka, wniosek dotyczy zatem instalacji, dla której w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określone zostały wymagania, warunki pracy i parametry (m.in. godzinowa wydajność, maksymalny dzienny czas pracy oraz ilość dni pracy w roku), które są wiążące dla podmiotu planującego uruchomienie i eksploatację tej instalacji. Skoro w decyzji środowiskowej określono, że jest to instalacja mogącą przetwarzać odpady w ilości 9,50 Mg w ciągu doby, czyli poniżej 10 Mg na dobę oraz zakwalifikowano tę instalację do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – to nie ma podstaw, aby przedmiotową instalację zaliczyć do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

W odpowiedzi na wniosek, w piśmie z dnia 25 lutego 2026 r., Starosta wniósł o wskazanie Marszałka jako organu właściwego w sprawie. Zdaniem Starosty, o kwalifikacji przedsięwzięcia jako mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko nie decyduje w niniejszym przypadku ilość magazynowanych odpadów, czy też deklarowana przez stronę lub faktyczna ilość przetwarzanych odpadów, lecz okoliczność, że instalacja taka może przyjąć odpady w ilości nie mniejszej niż 10 ton na dobę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, niemającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 1691). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych jest objęte właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Spór zainicjowany wnioskiem złożonym w tej sprawie ma charakter negatywnego sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa [...] a Starostą [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie udzielenia zezwolenia na zbieranie oraz przetwarzanie odpadów. Wniosek o rozstrzygnięcie sporu jest dopuszczalny, gdyż w/w organy nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia. Stosownie do treści art. 17 pkt 1 k.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Takimi przepisami szczególnymi są w tej sprawie art. 168 i art. 169 u.o. Zgodnie z art. 168 u.o., zadania samorządu województwa, o których mowa m.in. w art. 41 ust. 3 pkt 1 i art. 46, są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej. W świetle zaś art. 169 u.o., minister właściwy do spraw klimatu jest organem wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa w sprawach, o których mowa w art. 11 ust. 4 i art. 168, z wyjątkiem spraw określonych w art. 165 ust. 1 i art. 167 ust. 2.

Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na prowadzenie zbierania odpadów oraz prowadzenie przetwarzania odpadów wynika z art. 41 ust. 3 u.o. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a u.o., marszałek województwa jest organem właściwym dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Rodzaje przedsięwzięć zaliczanych do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko wymienia § 2 rozporządzenia. W świetle § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia, instalacje do przetwarzania, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, odpadów inne niż wymienione w pkt 41 i 46, w tym składowiska odpadów inne niż wymienione w pkt 41, mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – zaliczane są do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

Z akt sprawy wynika, że oceniania instalacja jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, bowiem w ramach prowadzonej działalności Spółka w instalacji do przetwarzania odpadów tworzyw sztucznych będzie prowadzić przetwarzanie odpadów, stosując dwa rodzaje procesów odzysku, tj.: 1) R13 "Magazynowanie odpadów poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1-R12"; 2) R3 "Recykling lub odzysk substancji organicznych, które nie są stosowane jako rozpuszczalniki". Według wniosku, maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów przewidzianych do przetworzenia, które mogą być magazynowane w tym samym czasie, wynosi 810 Mg (z czego: 680 Mg odpadów będzie magazynowanych w sektorze 1, natomiast 130 Mg odpadów będzie magazynowanych w sektorze 2). Zakład ma zatem możliwość magazynowania odpadów w ramach odzysku odpadów metodą R13, w ilości 810 Mg/dobę. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z instalacją do przetwarzania odpadów, mogącą przyjmować odpady w ilości większej niż 10 ton na dobę. Zatem instalacja do przetwarzania odpadów w procesie R13 posiada zdolność przyjmowania odpadów w ilości znacznie większej niż 10 Mg (ton) na dobę. Przemawia za tym również wskazana przez Spółkę łączna masa wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie, na poziomie 810 Mg (ton), co oznacza, że przedsiębiorca zamierza magazynować jednocześnie do 810 Mg (ton) odpadów przewidzianych do przetworzenia. W świetle powyższego uznać należy, że przetwarzanie odpadów w procesie R13 będzie prowadzone w instalacji, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia, tj. instalacji mogącej przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 ton na dobę, czyli będzie przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

Ponadto zauważyć należy, iż z wniosku Spółki wynika, że urządzenia stosowane w procesie przetwarzania odpadów, tj. kruszarka szczękowa oraz przesiewacz, posiadają następującą wydajność: "Zgodnie ze specyfikacją techniczną wydajność kruszarki wynosi od 1,5 Mg/h dla frakcji 10 mm do 7,5 Mg/h (ton na godzinę) dla frakcji 50 mm (...)", natomiast "Zgodnie ze specyfikacją techniczną wydajność przesiewacza wynosi od 1,5 Mg/h dla frakcji drobnej do 2,4 Mg/h dla frakcji grubej".

Odnosząc się zaś do stanowiska Marszałka zawartego we wniosku, stwierdzić należy, że faktyczna wydajność instalacji wskazana przez Spółkę nie przesądza o właściwości organu. Jak stanowi przepis § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia, rozstrzygająca jest ilość odpadów, jakie instalacja może przyjąć w ciągu doby.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia, wskazując Marszałka Województwa [...] jako organ właściwy w sprawie.