Details
Source
Decision form
Issue date
Last update
File mark
Court
Jurisdiction
Judge
Žiadne známe citácie.
II SAB/Ol 74/26.html
HTML · 10.52 KB
No categories available
II SAB/Ol 74/26
Legal thesis
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Rektora [...] postępowano w sprawie rozpoznania odwołania postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
J.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Rektora [...] postępowania w sprawie rozpoznania odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem z 17 listopada 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł., pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej 11 grudnia 2025 r.
Postanowieniem z 16 lutego 2026 r. III SAB/Gd 478/25 WSA w Gdańsku stwierdził swoją nieważność i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.
Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu pod rygorem jej odrzucenia. Stosownie do art. 220 § 2 p.p.s.a., jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące.
W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych wniesionej skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.
Pomimo upływu ww. terminu, skarżąca nie uiściła należnego wpisu.
W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 - 3 p.p.s.a.