Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

I C 603/25

Sygn. akt I C 603/25

Dnia 19 marca 2026 r.

Przewodniczący: sędzia Anna Lisowska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2026 roku

sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności z siedzibą w X.

przeciwko Ł. G. (1)

o zapłatę

o r z e k a:

- powództwo oddala.

sędzia Anna Lisowska

Sygn. akt I C 603/25

K. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w X. wystąpił z powództwem przeciwko Ł. G. (1) o zapłatę kwoty 4 182,08 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez stronę pozwaną z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w dniu 12 sierpnia 2022 roku umowy pożyczki o numerze (...) na podstawie, której pozwany otrzymał określoną w umowie kwotę pieniężną. Pomimo precyzyjnie ustalonych w umowie zasad zwrotu pożyczonej kwoty, strona pozwana nie wywiązała się z warunków umowy. Ponieważ strona pozwana nie dokonywała spłaty pożyczki zgodnie z ustaleniami umownymi roszczenie stało się wymagalne z dniem 26 września 2022 roku.

Łączna wartość wierzytelności wynosi 4 182,08 zł, na co składają się poszczególne kwoty: 2 500 zł – suma niespłaconego kapitału udzielonej pożyczki, 1 682,08 zł – suma odsetek kapitałowych naliczonych przez pożyczkodawcę od dnia wymagalności roszczenia oraz dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie naliczone od kwoty niespłaconego kapitału od dnia postawienia całego roszczenia w stan wymagalności do dnia przed dniem sporządzenia pozwu.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 12 sierpnia 2022 roku został sporządzony projekt umowy pożyczki nr (...) między Ł. G. (1) a (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., na podstawie której Ł. G. (1) miał otrzymać kwotę otrzymał kwotę 2 500 zł na okres 45 dni. Ł. G. (1) w dniu 12 sierpnia 2022 roku otrzymał kwotę 2 361 zł na rachunek nr (...).

(dowód: umowa pożyczki k. 68-69, ramowa umowa pożyczki k. 70-83, potwierdzenie transakcji k. 88)

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zbyła swoją wierzytelność względem Ł. G. (1) na rzecz L. (...) z siedzibą w Estonii, następnie dokonano przelewu wierzytelności na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we V.. Kolejno w dniu 23 października 2024 roku została zawarta pomiędzy (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, a (...) Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym Niestandaryzowanym Funduszem Wierzytelności umowa cesji wierzytelności.

(dowód: umowa cesji wierzytelności z załącznikami k. 17-23, 24-41, 42-67)

Pismem z 11 października 2022 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wezwała Ł. G. (1) do zapłaty kwoty 3 292,76 zł. Pismem z 23 listopada 2022 roku Ł. G. (2) został zawiadomiony o cesji wierzytelności na rzecz L. V. H..

Pismem z 21 lutego 2023 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wezwała Ł. G. (1) do zapłaty kwoty 3 523,22 zł. (...) Sp. z o.o. pismem z 20 marca 2023 roku wezwała Ł. G. (1) do zapłaty kwoty 4 218,52 zł, wskazując, że Sąd wydał nakaz zapłaty w sprawie nr Nc-(...).

Pismem z dnia 2 grudnia 2024 roku Ł. G. (1) został zawiadomiony o przelewie wierzytelności na rzecz K. Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności. Tego samego dnia nowy wierzyciel wezwał Ł. G. (1) do zapłaty kwoty 3 703 zł

(dowód: pismo z 20.03.2023r. k. 93-94, pismo z 21.02.2023r. k. 95-96, pismo z 11.10.2022r. k. 98, zawiadomienie z 23.11.2022r. k. 101, pismo z 2.12.2024r. k. 108-110, wezwanie do zapłaty k. 111-112)

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jej roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 k.p.c. ciążył na niej obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne.

Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie: „Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).” (vide wyrok Sądu Najwyższego z 17.12.1996r. w sprawie I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 21.10.2003r. w sprawie I ACa 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok Sądu Najwyższego z 07.10.1998r. w sprawie II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662).

Podstawą dochodzonego przez powoda roszczenia jest, jak wynika z treści pozwu, umowa pożyczki nr (...) zawarta 12 sierpnia 2022 roku za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość pomiędzy pozwanym, a (...) z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W..

Niewątpliwie obowiązujące przepisy prawa dopuszczają zawieranie umów za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość.

Zgodnie z przedłożonym przez powoda wydrukiem ramowej umowy pożyczki (k. 74), pożyczka mogła zostać udzielona pożyczkobiorcy, będącemu konsumentem, który m.in. posiada na Stronie Internetowej Pośrednika aktywny Profil G. (e), złożył Wniosek o Udzielenie Pożyczki, następnie potwierdzony Opłatą Rejestracyjną uiszczona z Indywidualnego Rachunku Bankowego Pożyczkobiorcy, albo następnie przeszedł pozytywnie weryfikację przy wykorzystaniu aplikacji G. (f) oraz zawarł Umowę Pożyczki z Pożyczkodawcą (j).

Powód nie przedstawił żadnych dowodów na wykazanie powyższych okoliczności, tj. zarejestrowania się i utworzenia przez pozwanego konta użytkownika na platformie pożyczkowej, dokonania przez pozwanego opłaty weryfikacyjnej albo przejścia przez pozwanego pozytywnej weryfikacji przy wykorzystaniu aplikacji G., a także zawarcia umowy pożyczki między wierzycielem pierwotnym a pozwanym na kwotę 2 500 zł. Podkreślenia wymaga, że projekt umowy, który został dołączony do akt niniejszej sprawy dotyczy udzielenia pożyczki w kwocie 2 500 zł (k.68), której to kwoty wraz z kosztami dochodzi powód. Jednakże z dokumentów przedłożonych przez powoda wynika, że pożyczkodawca dokonał w dniu 12 sierpnia 2022 roku przelewu kwoty 2 361 zł (k.88). Z dołączonych do pozwu załączników nie wynika o jaką kwotę miałby wnioskować pozwany, ani czy w ogóle wnioskował o udzielenie pożyczki.

Z uwagi na powyższe i stanowisko pozwanego, stwierdzić należy, że umowy sprzedaży wierzytelności wraz z załącznikami, wydruk ramowej umowy pożyczki oraz projektu umowy pożyczki nr (...) oraz potwierdzenie przelewu kwoty 2 361 zł, są niewystarczające dla wykazania istnienia zobowiązania pozwanego.

Sąd uznał, że istnienie przedmiotowego zobowiązania pozwanego nie zostało należycie przez powoda udokumentowane, czego konsekwencją jest oddalenie powództwa w całości.

Należy również podkreślić, że z załącznika nr 3 Wykazu Wierzytelności do Umowy Przelewu Wierzytelności z dnia 23 października 2024 roku (k.63) jak również z wezwania do zapłaty z 20 marca 2023 roku (k. 93) wynika, że Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał przeciwko pozwanemu Ł. G. (2) nakaz zapłaty w sprawy sygn. akt Nc-(...). Z załącznika do aneksu do umowy przelewu wierzytelności wynika, że wierzytelność, której zapłaty domaga się aktualnie powód była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu sądowym. Z załącznika do aneksu nie wynika, czy wydany nakaz zapłaty uprawomocnił się i został zaopatrzony w klauzulę wykonalność. Zgodnie z treścią dokumentu nakaz zapłaty został wydany 15 marca 2023 roku, a wezwanie do zapłaty powołujące się na przedmiotowy nakaz zapłaty wysłane 20 marca 2023 roku. Wartość nominalna na dzień 1 września 2024 roku nie stanowi wystarczającego potwierdzenia, że chodzi o to samo roszczenie.

Podstawowym sposobem dochodzenia wierzytelności stwierdzonych tytułami wykonawczymi przez nabywców wierzytelności jest złożenie wniosku o klauzulę wykonalności z uwagi na przejście uprawnień po powstaniu tytułu egzekucyjnego, tj. na podstawie art. 788 § 1 kpc. W aktualnym stanie prawnym wierzyciel powinien uprzednio wykorzystać jeszcze tryb wskazany w art. 804 1 kpc (zob. art. 788 § 1 kpc).

Nie jest to jednak wyłączny sposób egzekwowania roszczenia w przypadku nabycia wierzytelności po powstaniu tytułu egzekucyjnego. Art. 788 § 1 kpc wymaga bowiem wykazania przejścia uprawnień dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Jednocześnie niewykazanie powyższych okoliczności nie czyni nieważną umowy przelewu wierzytelności, którą to kwestię bada się na podstawie przepisów prawa materialnego. Nabywca wierzytelności musi mieć więc możliwość skorzystania z innego trybu niż wskazanego w art. 788 § 1 kpc.

W orzecznictwie niejednokrotnie podkreślano, że nie jest dopuszczalne wytaczanie w takiej sytuacji powództwa o zapłatę (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30.11.2007 roku o sygn. akt IV CSK 267/07; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 04.10.2007 roku o sygn. akt V CSK 248/07; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28.03.2007 roku o sygn. akt II CSK 464/06; uchwała Sądu Najwyższego z 19.12.2003 roku o sygn. akt III CZP 95/03; uchwała Sądu Najwyższego – 7 sędziów – zasada prawna z 05.05.1951 roku o sygn. akt C 689/50; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 21.12.2012 roku o sygn. akt I Aca 712/12) z uwagi na zaistnienie stanu powagi rzeczy osądzonej

Zarówno Sąd rozpoznający sprawę, jak i strony aktualnego postępowania – nabywca wierzytelność stwierdzonej tytułem wykonawczym oraz pozwana – są więc związani orzeczeniem wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym, który korzysta z przymiotu powagi rzeczy osądzonej również wobec nabywcy wierzytelności. Przyjęcie odmiennej koncepcji prowadziłoby do niedopuszczalnej sytuacji, w której Sąd ponownie musiałby analizować czy z przedłożonej przez powoda umowy wynika obowiązek zapłaty żądanej kwoty pieniężnej, co zostało już prawomocnie ustalone.

Powyższa interpretacja znajduje swoje uzasadnienie z jeszcze jednej przyczyny. Wyeliminowane zostaje bowiem ryzyko egzekwowania tego samego długu „równolegle” przez pierwotnego wierzyciela, dysponującego tytułem wykonawczym, jak i przez nabywcę wierzytelności domagającego się zasądzenia na jego rzecz kwoty pieniężnej wynikającej z tego samego stosunku prawnego.

Z treści pozwu nie wynika jednak, że dochodzone roszczenie było już prawomocnie osądzone, a przedłożone załączniki nie pozwalają na stwierdzenie tego z całkowitą pewnością. Jednakże gdyby tak było Sąd odrzuciłby pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.

Z treści pozwu, ani z dołączonych do pozwu dokumentów nie wynika również, że powód miał trudności z uzyskaniem klauzuli wykonalności i z tej przyczyny ponownie występuje z powództwem przeciwko pozwanemu Ł. G. (1). W takim przypadku powodowi przysługiwałaby jednak droga prawna w postaci wytoczenia powództwa o ustalenie przejścia uprawnień wynikających z tytułu wykonawczego, przedkładając załącznik do aneksu do umowy cesji (uchwała Sądu Najwyższego – 7 sędziów – zasada prawna z 05.05.1951 roku o sygn. akt C 689/50, aktualna w tym zakresie pomimo zmiany stanu prawnego) Wówczas badaniu będzie podlegać jedynie kwestia przejścia uprawnień z prawomocnego nakazu zapłaty, nie zaś istnienie zadłużenia pozwanego wobec pierwotnego wierzyciela i jego wysokość.

sędzia Anna Lisowska