Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

III CZ 150/25

POSTANOWIENIE

25 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Adam Doliwa

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 25 marca 2026 r. w Warszawie‎zażalenia R.B.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 21 maja 2025 r., XXV C 856/24,‎w przedmiocie skargi R.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego orzeczenia w postaci zarządzenia z 9 kwietnia 2025 r. o zwrocie pozwu‎w sprawie z powództwa R.B.‎przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.‎o ustalenie,

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 maja 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił wniosek powoda o zawieszenie postępowania (pkt 1) oraz odrzucił skargę powoda R.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w postaci zarządzenia z 9 kwietnia 2025 r. o zwrocie pozwu.

Przyczyną odrzucenia środka zaskarżenia była po pierwsze nieprawomocność orzeczenia, a po drugie to, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje na zarządzenie o zwrocie pozwu, bowiem nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie.

Od postanowienia Sądu Okręgowego powód osobiście złożył zażalenie, zarzucając naruszenie: art. 328 § 2 w zw. z art. 361 k.p.c.; art. 5 k.p.c.; art. 504 § 1 k.p.c.; art. 359 k.p.c.; art. 102 i 117 u.k.s.c.; art. 39822 w zw. z art. 370 w zw. z art. 397 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje m.in. na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Celem przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871 k.p.c.), który obejmuje także wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jest zapewnienie wniesionemu środkowi zaskarżenia odpowiedniego poziomu merytorycznego. Sporządzenie zażalenia osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia zażalenia a limine bez uprzedniego wzywania do uzupełnienia tego braku.

Nieusuwalność wady środka zaskarżenia kierowanego do Sądu Najwyższego, polegającej na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej, która skutkuje koniecznością odrzucenia tego środka bez możliwości jej sanowania, została potwierdzona w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienia SN: z 28 maja 2025 r., III CZ 12/25; z 13 grudnia 2023 r., III CZ 266/23; z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22; z 27 czerwca 2023 r., III CZ 118/23; z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22; z 24 marca 2022 r., III CZ 120/22 oraz z 18 czerwca 2021 r., V CZ 39/21).

W niniejszej sprawie zażalenie zostało sporządzone i podpisane osobiście przez powoda – R.B.

Zażalenie sporządzone i podpisane przez stronę nie mającą zdolności postulacyjnej przed Sądem Najwyższym jest dotknięte brakiem formalnym nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem środka odwoławczego jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełniania tego braku i bez możliwości jego usunięcia przez pełnomocnika (zob. postanowienia SN: z 28 marca 2025 r., III CZ 26/25; z 29 października 2025 r., III CZ 71/24).

Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 w zw. z art. 3941 1 i 3 w zw. art. 397 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Adam Doliwa‎

(P.H.)

[a.ł]