Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

I NWW 12/26

POSTANOWIENIE

Dnia 31 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Leszek Bosek

w sprawie D. M.

oskarżonego o czyn z art. 13 § 1 k.k. w związku z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 31 marca 2026 r.,

na skutek wniosku obrońcy oskarżonego o wyłączenie asesora sądowego Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi od rozpoznania sprawy IV K 82/26,

na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. przekazuje wniosek do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi – Śródmieścia ‎w Łodzi.

UZASADNIENIE

W piśmie z 22 stycznia 2026 r. obrońca oskarżonego D. M. wniósł o wyłączenie asesora sądowego X. Y. z uwagi na możliwe naruszenie standardu sądu ustanowionego ustawą, a przez to niezawisłego i bezstronnego sądu.

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi postanowieniem z 9 lutego 2026 r. na podstawie art. 26 § 2 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), sprawę przekazał Sądowi Najwyższemu celem nadania dalszego biegu wnioskowi obrońcy oskarżonego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek należało przekazać Sądowi Rejonowemu dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi.

Po pierwsze, wyrokiem z 24 marca 2026 r., C-521/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął, że:

„Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE, art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz zasadę pierwszeństwa prawa Unii należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniom państwa członkowskiego i orzecznictwu sądu konstytucyjnego tego państwa, dokonującemu wykładni tych uregulowań, które przyznają określonemu organowi wyłączną kompetencję do orzekania w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu okoliczności jego powołania, pozbawiając jednocześnie ten organ możliwości rozpoznania takiego wniosku, jeżeli podważono w nim zgodność z prawem procedury powołania tego sędziego. Sąd krajowy, do którego wpłynął taki wniosek o wyłączenie, powinien odstąpić od stosowania tych uregulowań zgodnie z ich wykładnią zawartą w tym orzecznictwie i samodzielnie zbadać zgodność z prawem powołania tego sędziego, w szczególności poprzez sprawdzenie, czy sędzia ten spełnia wymóg "sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy", oraz, w razie potrzeby, poprzez postanowienie o wyłączeniu tego sędziego, jeżeli ewentualne nieprawidłowości, którymi dotknięte jest wspomniane powołanie, wiążą się z naruszeniem tego wymogu”.

Ponadto, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyjaśnił, że:

„Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że: nie stoją one na przeszkodzie uznaniu za „niezawisły i bezstronny sąd” składu orzekającego, w którym zasiada jednoosobowo sędzia powołany na swoje stanowisko w wyniku procedury powołania charakteryzującej się tym, że po pierwsze, kandydatura tego sędziego została zarekomendowana przez organ, który nie daje gwarancji niezależności wystarczających do tego, by wykluczyć w przekonaniu jednostek wszelkie uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości procedur powoływania sędziów, w których organ ten uczestniczy, a po drugie, uczestnicy tej procedury nominacyjnej nie mieli prawa do skutecznego środka prawnego przed sądem, jeżeli nie zachodzą inne istotne okoliczności dotyczące kontekstu tego postępowania, które miałyby taki charakter i wagę, że rozpatrywane łącznie mogłyby podważyć niezawisłość lub bezstronność wspomnianego sędziego.”

Wynika z powyższego, że właściwym do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi jest Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi.

Po drugie, już wyrokiem z 5 czerwca 2023 r., C-204/21,Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zakwestionował wyłączną właściwość Sądu Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w sprawach z wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. W związku z tym wnioski o wyłączenie sędziów powinny być rozpoznawane na zasadach ogólnych, z pominięciem dyspozycji art. 26 § 2 u.SN (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 czerwca 2023 r., I NWW 92/22; z 26 października 2023 r., I NWW 112/23; z 12 grudnia 2023 r., I NWW 401/23; z 22 lutego 2024 r., I NWW 464/23; z 16 stycznia 2024 r., I NWW 250/23; z 4 grudnia 2024 r., I NWW 262/24; z 6 marca 2025 r., I NWW 33/25).

Po trzecie, Sąd Najwyższy wyrażał już wielokrotnie pogląd, że konstrukcja art. 26 § 2 u.SN, koncentrująca kwestie incydentalne, rozstrzygane zasadniczo przez sądy powszechne właściwe rzeczowo, w Sądzie Najwyższym, nie jest zgodna z zasadami rzetelnej legislacji, wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP, a przepis nie powinien znajdować zastosowania (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 2 sierpnia 2023 r., I NWW 198/23; 2 sierpnia 2023 r., I NWW 271/23; 26 lipca 2023 r., I NWW 131/23; 19 kwietnia 2023 r., I NWW 35/23).

Po czwarte, Sąd Najwyższy odnotowuje również, że już przed wydaniem przez TSUE wyroku z 24 marca 2026 r., C-521/21 należało przyjmować, że sama okoliczność, że powołanie w procesie nominacyjnym sędziego przeprowadzonym przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, nie wystarcza do skutecznego żądania jego wyłączenia od rozpoznania sprawy (zob. wyrok TSUE z 19 listopada 2019 r. w połączonych sprawach C-585/18, C-624/18 i C-625/18, A.K. i in. przeciwko Sądowi Najwyższemu; wyrok TSUE z 9 lipca 2020 r., VQ przeciwko Land Hessen, C-272/19).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

[kf]

[r.g.]‎