Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

I CSK 164/26

POSTANOWIENIE

18 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Mariusz Załucki

na posiedzeniu niejawnym 18 marca 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku J.D.‎z udziałem J.Ł., J.Ł.1, B.J., D.T., M.D., M.B., E.B. i T.Ł.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎na skutek skargi kasacyjnej J.Ł.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu‎z 26 czerwca 2025 r., I Ca 159/25,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wniosek J.D. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

J.Ł. – uczestnik postępowania z wniosku J.D. o stwierdzenie nabycia spadku po J. i B.Ł. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z 26 czerwca 2025 r., opierając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance oczywistej zasadności (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Skarżący uzasadnił, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących właściwości miejscowej sądu spadku, tj. art. 628 k.p.c. Wskazał również, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów o legitymacji czynnej w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku, jako że wnioskodawca nie jest ani spadkobiercą, ani wierzycielem spadku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania jako oczywiście zasadnej nie decyduje samo, nawet dostrzegalne prima facie, naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. (zob. np. postanowienia SN z 7 grudnia 2023 r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023 r., I CSK 903/23).

Innymi słowy, przyjęcie skargi do rozpoznania nie może być uzasadnione samym, choćby kwalifikowanym i jednoznacznym, naruszeniem prawa przez sąd drugiej instancji. Sąd Najwyższy zwracał już uwagę na to, że w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. jest mowa o oczywistej zasadności skargi, a nie o trafności zarzutu. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powinno zatem jednoznacznie wskazywać na to, że w postępowaniu merytorycznym skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (zob. np. postanowienia SN z 27 lutego 2026, I CSK 20/25 oraz z 9 stycznia 2026 r., I CSK 2123/25).

Skarżący powołuje się na oczywisty charakter naruszenia przez Sąd I instancji przepisów o właściwości miejscowej oraz art. 1025 § 1 k.c.

W sprawie bezsprzecznie doszło do naruszenia art. 628 k.p.c. Jak jednak wskazano wyżej, nawet jednoznaczne stwierdzenie naruszenia przepisu prawa nie prowadzi bezpośrednio do przyjęcia oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Do spełnienia przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne byłoby bowiem wykazanie, że naruszenie przepisów o właściwości miejscowej miało wpływ na wynik sprawy lub spowodowało niemożność obrony praw po którejś ze stron lub skutkowało nieważnością postępowania z innych przyczyn. Tak sytuacja miałaby miejsce np. wówczas, gdy sąd rejonowy rozstrzygnąłby sprawę należącą do właściwości sądu okręgowego bez względu na wartość przedmiotu sporu. W stanie faktycznym tej sprawy nie wystąpiły tego rodzaju dodatkowe argumenty.

Natomiast twierdzenie o braku legitymacji czynnej wnioskodawcy jest argumentem chybionym. Wnioskodawca jest małżonkiem spadkobierczyni, pozostającym z nią w ustroju wspólności majątkowej. Po pierwsze zatem w chwili wszczęcia postępowania nie można wykluczyć możliwości, że spadek wejdzie do majątku wspólnego (art. 33 pkt 2 k.r.o. a contrario), po drugie dochody uzyskiwane z majątku osobistego zaliczane są do majątku wspólnego (art. 31 § 2 pkt 2 k.r.o.). Dlatego, zważywszy na ugruntowane w orzecznictwie i piśmiennictwie szerokie rozumienie pojęcia „interesu” z art. 1025 § 1 k.c. (zob. np. postanowienia SN z 9 grudnia 2010 r., III CSK 49/10 oraz z 28 stycznia 2009 r., IV CSK 361/08, OSNC-ZD 2010/1/9), należy przyjąć, że małżonek spadkobierczyni może mieć interes prawny we wszczęciu postępowania o stwierdzenie nabycia spadku.

W końcu należy zwrócić uwagę na niedostateczny, lakoniczny sposób uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Do skutecznego wykazania przesłanki oczywistej zasadności niezbędne jest bowiem wskazanie naruszenia skonkretyzowanego przepisu prawa podlegającego jednolitej wykładni oraz opisanie związku przyczynowo-skutkowego, poprzez który naruszenie tego przepisu doprowadziło do wydania oczywiście wadliwego orzeczenia (zob. np. postanowienia SN z 11 marca 2026 r., I CSK 355/25; z 19 grudnia 2025 r., I CSK 2089/25; z 27 listopada 2025 r., I CSK 3763/23). Skarżący poprzestał na ogólnej wzmiance, że zarzucone naruszenia prawa przez sądy rozpoznające sprawę miały rażący charakter, co jest uzasadnieniem niewystarczającym.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Mariusz Załucki

[SOP]‎