Details
Source
Decision form
Issue date
Last update
File mark
Court
Jurisdiction
Judge
Žiadne známe citácie.
I KK 267/25.html
HTML · 57.83 KB
No categories available
I KK 267/25
POSTANOWIENIE
Dnia 20 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
w sprawie skazanego D. M.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 20 marca 2026 r.,
wniosku skazanego
w przedmiocie wyznaczenia obrońcy w postępowaniu kasacyjnym
na podstawie art. 78 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 81 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Wniosek skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z brzmieniem art. 536 k.p.k. sąd kasacyjny rozpoznaje kasację wyłącznie w granicach zaskarżenia i wyartykułowanych (na piśmie w terminie przewidzianym dla wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia) zarzutów, w zakresie szerszym tylko wówczas, gdy ustawa tak stanowi.
Wprawdzie oskarżony może na każdym etapie postępowania żądać wyznaczenia mu obrońcy z urzędu (w tym również na etapie postępowania kasacyjnego), jednak szczególny układ procesowy niniejszej sprawy daje asumpt do przyjęcia, że brak jest potrzeby wyznaczania D. M. obrońcy z urzędu. Kasacja w sprawie została wszak wniesiona przez Prokuratora Okręgowego w Zielonej Górze, zaś jej wektor w odniesieniu do zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 marca 2025 r., sygn. II AKa 1/15 został określony przez jej autora w sposób kategoryczny: kasacja na korzyść skazanego. Prokurator nie sygnalizuje też zmaterializowania się takich wypadków, które wymagałyby obecności obrońcy na forum rozprawy przed Sądem Najwyższym w związku z ewentualną potrzebą rozważenia orzekania poza granicami zaskarżenia i zarzutów kasacyjnych. Postępowanie zainicjowane wniesieniem nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie może zatem doprowadzić do pogorszenia położenia prawnego skazanego. Wyznaczanie w takiej sytuacji skazanemu D. M. obrońcy z urzędu należy ocenić jako bezprzedmiotowe i w istocie nie nakierowane na rzeczywistą realizację prawa do obrony na etapie postępowania kasacyjnego. Tym samym zbędne było również wdrażanie czynności mających na celu weryfikację w administracji zakładu karnego twierdzeń skazanego o jego stanie majątkowym.
Nadmienić ponadto należy, z udział obrońcy w rozprawie kasacyjnej nie został uznany przez sąd kasacyjny za obowiązkowy (vide pkt 6 zarządzenia o wyznaczeniu składu orzekającego i terminu rozprawy kasacyjnej z dnia 11 lutego 2026 r. k. 31 akt).
[J.J.]
[r.g.]
Antoni Bojańczyk