Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

I NZ 76/25

POSTANOWIENIE

Dnia 11 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Elżbieta Karska

w sprawie z zażalenia A. D.

na postanowienie Sądu Najwyższego z 13 listopada 2025 r. w sprawie o sygn. ‎I NWW 134/25,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 11 marca 2026 r.:

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

A. D. pismem z 27 listopada 2025 r., które wpłynęło do  Sądu  Najwyższego 3 grudnia 2025 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu  Najwyższego z 13 listopada 2025 r. o sygn. I NWW 134/25, którym oddalono wniosek o wyłączenie SSN Agnieszki Góry-Błaszczykowskiej od rozpoznania sprawy o sygn. akt I USK 198/25 zawisłej przed Sądem Najwyższym Izbą Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 2 grudnia 2024 r. o sygn. akt III AUa 774/23.

W uzasadnieniu ubezpieczony podniósł okoliczności powołania SSN    Agnieszki Góry-Błaszczykowskiej do pełnienia urzędu na wniosek Krajowej   Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą z 8 grudnia 2017 r., a  to  jego  zdaniem oznacza, że udział w orzekaniu sędziego zaopiniowanego przez  nową Krajową Radę Sądownictwa oznacza zawsze, że skład sądu był  niewłaściwie powołany i  co  „narażałoby postępowanie na zarzut naruszenia prawa do rzetelnego procesu i skutkowałoby ryzykiem nieważności postępowania”.

W uzasadnieniu postanowienia oddalającego wniosek Sąd Najwyższy stwierdził, że całość wywodu zawartego we wniosku dotyczy kwestionowania statusu sędziego jako sędziego Sądu Najwyższego, a wnioskodawca nie wskazuje żadnych okoliczności, które miałyby związek z przedmiotową sprawą, a w efekcie nie można przyjąć, że wniosek jest zasadny z art. 49 § 1 k.p.c.

W zażaleniu ubezpieczony ponownie wniósł o wyłączenie od udziału w   sprawie SSN Agnieszki Góry-Błaszczykowskiej i przekazanie sprawy do   rozpoznania w składzie z udziałem sędziów powołanych w zgodzie z konstytucyjnymi standardami.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie podlegało odrzuceniu.

Na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie oddalenia wniosku o  wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego na podstawie art. 49 § 1 k.p.c. nie   przysługuje zażalenie i jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu bez    jego    merytorycznego rozpoznania. Orzeczenia    Sądu    Najwyższego co  do  zasady nie podlegają zaskarżeniu. Odstępstwo od tej reguły stanowiłoby wyjątek, który musiałby mieć swą wyraźną podstawę prawną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane w nim orzecznictwo oraz  postanowienie Sądu Najwyższego z  21 maja 2019 r., I NO 32/18). Sąd  Najwyższy nie jest bowiem sadem powszechnym. Nie rozpoznaje też sprawy w toku instancji, tak jak sąd powszechny. Rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane w ustawie. Ustawodawca tworzy zamknięty katalog rodzajów orzeczeń, które  podlegają zaskarżeniu w drodze zażalenia do Sądu Najwyższego przez    legitymowany podmiot. Tym samym literalnie wskazuje on, w  jakich  przypadkach wykorzystanie tego środka procesowego jest prawnie dopuszczalne, przesądzając zarazem a contrario, że w stosunku do orzeczeń niemieszczących się w kodeksowym katalogu, zażalenia wnieść nie można. Nie  jest  to możliwe nawet w sytuacji, gdy dany judykat kończy postępowanie w sprawie.

Mając na uwadze to, że żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego na podstawie art. 49 § 1 k.p.c., należy uznać, że  zażalenie nie ma prawnego oparcia i  w  konsekwencji jest niedopuszczalne. Praktyka w tym zakresie jest ustabilizowana od dziesięcioleci (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 września 2025 r., I NZ 49/25).

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 397 § 11 k.p.c.

Elżbieta Karska‎

JW

[a.ł]