Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

I ZI 5/25

UCHWAŁA

Dnia 11 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Dobrowolski

Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Tarasiuk

przy udziale prokuratora Przemysława Cieślika z Instytutu Pamięci Narodowej Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu i pełnomocnika objętego wnioskiem sędziego, po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 11 marca 2026 r. wniosku prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Apelacyjnego w [...] w stanie spoczynku X. Y. za to, że:

I. w dniu 19 października 1982 roku w L., jako funkcjonariusz państwa komunistycznego - sędzia Sądu Wojewódzkiego w L. i zarazem przewodniczący składu orzekającego, rozpoznając sprawę oskarżonych J. P., M. N., Z. M., H. M. i M. B. o czyny z art. 138 § 1 k.k., art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 234 § 1 i art. 236 k.k. w zw. z art. 10 § 2 k.k. z 1969 roku oraz z art. 46 ust. 1 dekretu z 12 grudnia 1981 roku o stanie wojennym (Dz. U. 29 poz. 154 z późn. zm. z 1981 roku) nie dopełnił swoich obowiązków polegających na obiektywnej ocenie dowodów i bezstronnym prowadzeniu rozprawy oraz przekroczył swoje uprawniania prowadzenia rozprawy w ten sposób, że w sprawie o sygn. akt […] w trakcie składania zeznań przez świadka K. S. podżegał ją do składania fałszywych zeznań w ten sposób, że zaprzeczał ich treści krzycząc na świadka, że mówi nieprawdę i groził jej zwolnieniem z pracy twierdząc, że on tego osobiście dopilnuje, a była ona wtedy kierowniczką sekretariatu Wydziału […] Karnego Sądu Rejonowego w L., wywierając w ten sposób presję w celu uzyskania zmiany jej zeznań i zgromadzenia dowodów wyłącznie obciążających oskarżonego H. M. w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu, którym to działaniem sędzia ten dopuścił się zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, w postaci poważnej represji politycznej w związku z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem karnym, w którym uznany on został za przeciwnika ówczesnego ustroju komunistycznego panującego w Polsce, tj. o czyn z art. 18 § 2 w zw. z art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy ‎z 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (dalej powoływana jako: ustawa o IPN);

II. w dniu 19 października 1982 roku w L., jako funkcjonariusz państwa komunistycznego - sędzia Sądu Wojewódzkiego w L. i zarazem przewodniczący składu orzekającego, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi członkami składu orzekającego będącymi sędziami powyższego Sądu, rozpoznając sprawę oskarżonych J. P., M. N., Z. M., H. M. i M. B. o czyny z art. 138 § 1 k.k., art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 234 § 1 i art. 236 k.k. w zw. z art. 10 § 2 k.k. z 1969 roku oraz z art. 46 ust. 1 dekretu z 12 grudnia 1981 roku o stanie wojennym (Dz. U. 29 poz. 154 ‎z późn. zm. z 1981 roku) nie dopełnił swoich obowiązków polegających na obiektywnej ocenie dowodów i właściwej ocenie stanu faktycznego w ten sposób, że w sprawie o sygn. akt […], stosując tryb doraźny skazał H. M. za czyn z art. 275 § 1 w zw. z art. 234 § 1 k.k. w zw. z art. 10 § 2 k.k. z 1969 roku na karę trzech lat pozbawienia wolności, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego, a zwłaszcza z wyjaśnień oskarżonego nie przyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu i zeznań przesłuchanych świadków potwierdzających przedstawiony przez niego stan faktyczny, wynika, że brak było podstaw do przyjęcia, iż swoim zachowaniem oskarżony H. M. wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu, prowadząc postępowanie dowodowe w sposób dowolny, niekorzystny dla oskarżonego i sprzeczny z dowodami zgromadzonymi w toku postępowania świadczącymi na korzyść oskarżonego, uznając za wiarygodne jedynie obciążające oskarżonego zeznania funkcjonariusza M.O. R. M., a pomijając walor dowodowy zeznań pozostałych świadków, którzy złożyli zeznania na korzyść oskarżonego H. M. oraz stosując wykładnię rozszerzającą zakres penalizowanych zachowań, polegającą na przyjęciu, iż oskarżony 31 sierpnia 1982 roku w L. brał udział w nielegalnym zbiegowisku publicznym, którego uczestnicy dopuścili się zamachu na funkcjonariuszy M.O. wykonujących obowiązki służbowe w ten sposób, że używali wobec nich słów obelżywych i rzucali kamieniami, a H. M. rzucał kamieniami w milicjantów podczas rozpraszania tej demonstracji, którym to działaniem sędzia ten dopuścił się zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, w postaci poważnej represji politycznej polegającej na wymierzeniu powyższej kary jako odwetu wymierzonego w imieniu państwa komunistycznego wobec osoby uznanej przez ówczesną władzę za przeciwnika politycznego, na skutek czego bezprawnie pozbawił pokrzywdzonego wolności na okres powyżej dni siedmiu od 11 września 1982 do 2 maja 1983 roku, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego interesu pokrzywdzonego, t.j. o czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 189 § 2 k.k. w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy o IPN.

uchwalił:

I. odmówić zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Apelacyjnego w [...] w stanie spoczynku X. Y. za czyny opisane we wniosku prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. […];

II. odroczyć sporządzenie uzasadnienia uchwały;

III. kosztami postępowania immunitetowego obciążyć Skarb Państwa.

[M. T.]

[r.g.]