Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

III CO 240/26

POSTANOWIENIE

11 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Władysław Pawlak

na posiedzeniu niejawnym 11 marca 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę,‎na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie‎postanowieniem z 18 lutego 2026 r., I C 433/26,‎o przekazanie do sądu równorzędnego,

odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 18 lutego 2026 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy - Woli w Warszawie zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o rozważenie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

W pisemnych motywach Sąd Rejonowy wskazał m.in., że sprawa o zapłatę z powództwa C. sp. z o.o. w P. - jako nabywcy wierzytelności od kredytobiorcy - przeciwko Bank S.A. w W. została wniesiona do Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, w którego obszarze właściwości miejscowej znajduje się siedziba strony powodowej, która zresztą w pozwie wprost odwołała się do art. 372 k.p.c., podnosząc, iż dochodzone roszczenie wynika z czynności bankowej. Tymczasem Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu dla Warszawy - Woli w Warszawie jako właściwemu miejscowo i rzeczowo.

W ocenie Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie, wbrew stanowisku Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, art. 372 k.p.c. nie ogranicza prawa powoda dochodzącego roszczenia wynikającego z czynności bankowej do wyboru sądu według jego miejsca zamieszkania lub siedziby powoda w zależności od przysługującego mu statusu podmiotowego, a w konsekwencji wskutek rozpoznania sprawy przez sąd, związany wadliwym postanowieniem o jej przekazaniu, ucierpi „dobro wymiaru sprawiedliwości” rozumiane jako realizacja konstytucyjnego i konwencyjnego prawa strony do rzetelnego procesu, którego jedną z gwarancji jest rozpoznanie sprawy przez właściwy sąd.

Postanowienie Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu o przekazaniu sprawy Sądowi Rejonowemu dla Warszawy - Woli w Warszawie nie zostało zaskarżone przez strony.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wprowadzony z dniem 7 listopada 2019 r. przepis art. 44¹ k.p.c. (art. 1 pkt 14 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustawy, Dz. U. poz. 1469 ze zm.) swoim celem i funkcją odpowiada regulacji znanej w kodeksie postępowania karnego (art. 37).

Zgodnie z powołanym przepisem, Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. W uzasadnieniu do projektu nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego wskazano, że wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości będzie uzasadniał zmianę na tej podstawie prawnej właściwości sądu, w tych wszystkich przypadkach, gdy ma miejsce zagrożenie dla postrzegania konkretnego sądu przez lokalną społeczność jako bezstronnego organu wymiaru sprawiedliwości.

Na gruncie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy wyjaśnił, iż przez pojęcie „dobra wymiaru sprawiedliwości” należy rozumieć w szczególności potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i zachowaniu bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy (zob. postanowienia z dnia 14 czerwca 2018 r., III KO 54/18, nie publ., z dnia 25 lutego 2003 r., V KO 3/03, nie publ.), a także sytuację, w której mogą wystąpić okoliczności wpływające na swobodę orzekania lub stwarzające przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny (por. postanowienia z dnia 13 lutego 1982 r., IV KO 9/82, OSNKW 1982, nr 6, poz. 33, z dnia 19 grudnia 2006 r., II KO 68/06,).

Wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia więc zmianę właściwości sądu jedynie w wypadkach wyjątkowych i dlatego wskazany przepis nie upoważnia do rozszerzającej jego wykładni. Regulacja zawarta w tym przepisie nie może służyć do korygowania ewentualnych nieprawidłowości postanowień o przekazaniu sprawy innemu sądowi, chyba że przekazanie nastąpiło sądowi, odnośnie do którego zachodzi obawa postrzegania go jako organu bezstronnego.

W związku z powyższym przytoczone przez Sąd Rejonowy okoliczności nie implikują zaistnienia przesłanki dobra wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 44¹ k.p.c., uzasadniającej przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Władysław Pawlak

[PG]

[SOP]‎