Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

III CZ 16/26

POSTANOWIENIE

16 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Marta Romańska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 16 marca 2026 r. w Warszawie‎zażalenia A. B.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu‎z 20 października 2025 r., I Ca 156/25,‎w sprawie z wniosku K. Z.‎z udziałem A. B.‎o zniesienie współwłasności,

oddala zażalenie.

[dr]

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 20 października 2025 r. Sąd Okręgowy w Zamościu – na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. – odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki A. B. w sprawie z wniosku K. Z. o zniesienie współwłasności wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi.

Sąd Okręgowy wyjaśnił, że zarządzeniem z 23 września 2025 r. pełnomocnik uczestniczki został wezwany do złożenia brakujących dwóch odpisów skargi kasacyjnej oraz o opłacenie skargi. Zarządzenie zostało doręczone adresatowi 26 września 2025 r. Pełnomocnik uzupełnił brak fiskalny skargi. Nie złożył brakujących odpisów skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na postanowienie z 5 grudnia 2025 r. uczestnika zarzuciła, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 130 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej uczestniczki z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych, skoro do skargi załączono dwa jej odpisy, co potwierdza pieczęć wpływowa z 23 września 2025 r., natomiast w wezwaniu nie zaznaczono, że dotyczy ono dodatkowych dwóch odpisów tego pisma.

Uczestniczka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Do skargi kasacyjnej dołącza się także dwa jej odpisy przeznaczone do akt Sądu Najwyższego oraz dla Prokuratora Generalnego, chyba że sam wniósł skargę.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość również wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, w tym także wymogi określone w art. 128 § 1 k.p.c., który nakłada na stronę obowiązek przedłożenia wraz z pismem jego odpisów w liczbie uczestniczących w sprawie podmiotów (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 4 stycznia 2007 r., V CZ 110/06, z 4 lipca 2013 r., I CZ 67/13, z 16 września 2015 r., III CZ 41/15, z 14 marca 2017 r., II CZ 167/16, i z 6 lutego 2018 r., IV CZ 111/17). Uregulowanie zawarte w art. 3984 § 3 k.p.c. określa dodatkowe wymogi, które powinna spełnić strona wnosząca skargę kasacyjną, nie wyłączając stosowania norm zawartych w przepisach ogólnych.

Pełnomocnik uczestniczki został zobowiązany do złożenia dwóch odpisów skargi kasacyjnie, a zatem bezzasadnie podnosi, że Sąd Okręgowy nie wzywał go do złożenia dwóch dodatkowych odpisów skargi. Okoliczność, że wniesienie skargi kasacyjnej wszczyna postępowanie przed Sądem Najwyższym. Jest to postępowanie wywołane nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, a zatem oryginał tego środka zaskarżenia składany jest do akt głównych sprawy, a do akt Sądu Najwyższego trafia odpis skargi, co wynika wprost z art. 3984 § 3 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 października 2019 r., V CZ 57/19). W aktach niniejszej sprawy znajduje się jeden oryginał skargi kasacyjnej i jeden jej odpis, a nie – jak błędnie twierdzi skarżąca, utożsamiając oryginał skargi kasacyjnej z jej odpisem – dwa odpisy tego pisma.

Z analizy akt sprawy wynika, że pełnomocnik uczestniczki złożył wraz ze skargą kasacyjną tylko jeden jej odpis (dwa egzemplarze pisma). Sąd Okręgowy, zgodnie z art. 3986 § 1 k.p.c. prawidłowo zatem wezwał uczestniczkę do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dwóch jej odpisów i o uiszczenie opłaty od skargi w wysokości 900 zł w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie uczestniczka opłaciła skargę kasacyjną, jednak nie przedłożyła dwóch odpisów skargi kasacyjnej, o które została wezwana.

Sąd Okręgowy na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. prawidłowo zatem odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki. W aktach sprawy oprócz oryginału skargi kasacyjnej znajduje się jeden jej odpis, co nie pozwala nadać skardze dalszego biegu.

Z tych względów, na podstawie art. 39814 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.

Marta Romańska‎

[dr]

[a.ł]