Prehliadač alebo jeho nastavenia nie sú podporované.

Praktik.ai používa moderné webové technológie kvôli bezpečnosti, rýchlosti a spoľahlivému prihlasovaniu. Tento prehliadač ich nepodporuje alebo blokuje JavaScript, preto sa aplikácia nemusí správne načítať.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox alebo Safari na najnovšiu verziu a stránku potom obnovte.

Ak používate Windows 7, Windows 8 alebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusia ponúkať novú verziu. V takom prípade použite novšie zariadenie alebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Prohlížeč nebo jeho nastavení nejsou podporované.

Praktik.ai používá moderní webové technologie kvůli bezpečnosti, rychlosti a spolehlivému přihlašování. Tento prohlížeč je nepodporuje nebo blokuje JavaScript, proto se aplikace nemusí správně načíst.

Aktualizujte prosím Chrome, Edge, Firefox nebo Safari na nejnovější verzi a stránku potom obnovte.

Pokud používáte Windows 7, Windows 8 nebo Windows 8.1, Chrome a Edge už nemusí nabízet novou verzi. V takovém případě použijte novější zařízení nebo kontaktujte podporu Praktik.ai.

Your browser or its settings are not supported.

Praktik.ai uses modern web technologies for security, speed, and reliable sign-in. This browser does not support them, or JavaScript is blocked, so the app may not load correctly.

Please update Chrome, Edge, Firefox, or Safari to the latest version and then reload this page.

If you use Windows 7, Windows 8, or Windows 8.1, Chrome and Edge may no longer offer a newer version. In that case, use a newer device or contact Praktik.ai support.

II KK 544/25

POSTANOWIENIE

Dnia 25 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Puszkarski

w sprawie M.M.

skazanej za czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 156 § 3 k.k.

procedując w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 marca 2026 r.,

w przedmiocie kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie

z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt II AKa 38/25,

zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach

z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt II K 14/24

na podstawie art. 531 § 1 i 3 k.p.k., art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M.P. (Kancelaria Adwokacka w Ł.), obrońcy z urzędu skazanej M.M., kwotę 1476 zł (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), w tym 23% VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji;

3. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnić skazaną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pismami datowanymi 19 grudnia 2025 r. i 18 lutego 2026 r. skazana M.M. wyraziła wolę cofnięcia kasacji wniesionej przez jej obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt II AKa 38/25. Stwierdziła, że cyt. „ja pogodziłam się już ze swoim wyrokiem” oraz że „wyrok, który otrzymałam za II- instancję jest zgodny”. Obrońca, którą zapoznano z wymienionymi pismami skazanej, pismem z dnia 10 marca 2026 r. cofnęła kasację oraz wniosła o zasądzenie kosztów obrony skazanej sprawowanej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W sprawie nie zachodzi wypadek przewidziany w art. 79 k.p.k., jak również żadna z przyczyn wymienionych w art. 439 k.p.k., zatem zgodnie z art. 432 k.p.k., na zasadzie art. 518 k.p.k. mającego zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym, kasację należało pozostawić bez rozpoznania.

Wniosek obrońcy o zasądzenie na jej rzecz kosztów sprawowanej z urzędu obrony skazanej w postępowaniu kasacyjnym podlegał uwzględnieniu, bowiem zarządzeniem z dnia 23 września 2025 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie wyznaczył adw. M.P. do ewentualnego sporządzenia i podpisania kasacji w przedmiotowej sprawie (k. 1030 akt sprawy), jakkolwiek w sytuacji, gdy nie postulowała tego sama skazana, przed podjęciem tej decyzji słuszne byłoby ustalenie, czy chce ona wniesienia kasacji. Najwyraźniej tak nie było, skoro w piśmie z 18 grudnia 2025 r. M. M. twierdziła, że cyt. „od września 2025 r. nie mam żadnego kontaktu z adw. M.P., nie miałam pojęcia o wysłaniu wniosku o kasację Pani Adwokat, jak i nie wyraziłam zgody”. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia obrońcy znajduje oparcie w przepisach art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1564) i w § 17 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 r. poz. 763).

Trudna sytuacja materialna skazanej, którą wcześniej dostrzegł Sąd Apelacyjny zwalniając ją od opłaty za obie instancje i wydatków postępowania odwoławczego, ale też sygnalizowany przez nią brak woli wszczynania postępowania kasacyjnego, przemawiały za zwolnieniem jej od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

[WB]

[a.ł]

‎